Voorbij het fatalisme

Voorbij het fatalisme

 

Schuld,

een oneindige schuld zou moeten rusten op mijn schouders...,

maar het enige wat mij helder oplicht is:

ik dwaal.

 

Leef mijn leven

en schep en speel

het spel dat ik spelen kan...

 

Wat uitmonden zal in een levensbestaan

waartoe ik geboren ben

 

en waarvoor ik zal sterven.

 

 

 

 

 

Website laatst bewerkt: 4-1-2014 door J. Wervenbos te Rotterdam

Notitie

 

Tekst volgt nog.