Schipbreuk

Schipbreuk

 

De boom der kennis

Kon zonder beroering niet nijgen

Spreekt het ingehouden zwijgen

Nadat het stilte heeft betast

En bewustzijn met lege ruimte belast

 

Voelend naar scherpe windvlagen

Die naar alles vernieuwde woorden jagen

Als boodschappers God’s

Nog onzichtbaar van vorm

Eens weggeëbde stemmen stil samenballend tot storm

Zal ik weldra zinken

 

Zelfverkoos verdrinken

 

 

 

 

Website laatst bewerkt: 4-1-2014 door J. Wervenbos te Rotterdam

Notitie

 

Tekst volgt nog.